دانشگاه شهید بهشتی پژوهشنامهٔ نقد ادب عربی 2588-6835 16 2 2026 05 22 The Hidden Secrets of Personality in the Novel Al-Nabitha; An Analysis Based on Karen Horney’s Approach رازهای پنهان شخصیت در رمان «النبیذة»؛ تحلیلی با رویکرد کارن هورنای 32 49 107025 10.48308/jalc.2026.240945.1410 FA حسین الیاسی مفرد گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. 0000-0003-0651-489X هدی رضایی گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. 0009-0005-8875-6332 Journal Article 2025 08 06 Statement of the Problem and Objective: The novel Al-Nabithah by Inaam Kachachi portrays the psychological and social dimensions of its characters. The novel narrates the multilayered and complex life of Taj al-Muluk, an elderly Iraqi woman who experiences diverse identity transformations within the context of historical and social upheavals. This work provides an appropriate ground for analyzing how individuals confront challenging environments. Karen Horney, a prominent psychologist, focuses on individuals’ actions and interactions within society and asserts that the loss of psychological and emotional security leads to the emergence of neurotic tendencies as self-protective mechanisms. Horney’s theory posits “basic anxiety” as the central factor in personality formation. This anxiety—stemming from adverse childhood experiences and a threatening or hostile environment—drives individuals toward the development and expansion of neurotic defensive strategies. These strategies include three primary tendencies: “moving toward people” (compliance), “moving against people” (aggression), and “moving away from people” (detachment). Concepts such as the “ideal self” (an unrealistic self-image), the “real self” (the authentic core of the individual), and the “tyranny of the shoulds” also contribute to explaining neurotic behaviors. This study investigates the question of how characters of the novel Al-Nabithah utilize and develop psychological defensive strategies in order to survive in a “hostile world”, and what impact these strategies have on their real self. The selection of this novel is particularly significant because its depiction of a hostile world directly corresponds with Horney’s fundamental premise that basic anxiety arises from a threatening and “hostile environment”. The importance of this research lies in the fact that analyzing the characters through the lens of Horney’s theory provides a deeper understanding of their motivations and conflicts, while also offering an opportunity for a more profound exploration of the human psyche and to clarify how individuals shift among the three neurotic tendencies. Methodology: The study adopts a descriptive–analytical methodology. First, the narrative and characters in the novel Al‑Nabithah are examined closely. Then, their meaningful behaviors are analyzed based on Horney’s theory. Special attention is given to identify basic anxiety, manifestations of the three neurotic tendencies, formation of the ideal self, the suppression of the real self, and the influence of the tyranny of the shoulds on the characters’ behaviors and motivations. The analysis also considers the multiple lives and experiences of Taj al‑Muluk and other influential characters within the context of historical and social transformations Discussion and Analysis: Analyzing the characters in Al‑Nabithah through Horney’s theory reveals profound layers of their psychological dynamics. In this novel, Horney’s key concepts—including basic anxiety (a feeling of isolation and helplessness in a hostile world), the three neurotic tendencies (moving toward people to gain affection, moving against people to seek power, and moving away from people to achieve independence), the ideal self (an unrealistic self-image), the real self (the individual’s authentic core), and the tyranny of the shoulds (internal pressures)—are clearly observable. In response to traumatic childhood experiences and difficult socio-political environments, the characters discover complex defensive strategies for survival. These strategies often consist of a fluid combination of neurotic tendencies, allowing the characters to endure unstable conditions. However, these adaptations usually come at the cost of concealing deep basic anxiety and distancing themselves from their real self, trapping them in a cycle of seeking external validation and internal pressures. The novel portrays a wide spectrum of such behaviors—from overt aggression and attempts at domination to seeking support from powerful figures and maintaining emotional distance. In contrast to these defensive patterns, some relationships in the story symbolize authentic connection and the possibility of accessing the real self, thereby suggesting a path toward liberation from neurotic cycles. Findings: The analysis of the characters in Al-Nabithah from Horney’s perspective indicates that basic anxiety—rooted in painful childhood experiences and tense environment of upbringing—is the primary factor shaping and directing their neurotic tendencies. This study reveals how the characters develop complex adaptions to cope with this anxiety, often involving a fluid combination of the tendencies of moving against people, moving toward people, and moving away from people. Although this flexibility enables the characters to survive and even succeed in unstable environments, it ultimately prevents the full integration of their real self and traps them in a cycle of the tyranny of the shoulds and the need for external validation. The present study also demonstrates that surrounding environments and interpersonal relationships play a significant role in the formation and expansion of these neurotic tendencies among the characters. At the same time, the presence of authentic relationships in the narrative creates a contrast with neurotic patterns and offers a potential path toward liberation and self-actualization. Overall, viewed through Horney’s theoretical framework, Al-Nabithah represents a valuable case study illustrating the interaction between cultural and social conditions—such as war and authoritarianism—and interpersonal dynamics in shaping personality and the manifestation of neurosis. This analysis shows that although the characters develop and expand complex defensive strategies in order to survive in a hostile world, these defenses often lead to alienation and the suppression of the real self. Nevertheless, the study also conveys a subtle yet powerful message of hope, reaffirming Horney’s belief in the inherent human capacity for growth and self-realization even after deep psychological wounds. بیان مسئله و هدف: رمان النبیذة، اثر إنعام کجه‌جی، ابعاد روان‌شناختی و اجتماعی شخصیت‌های خود را به‌ تصویر می‌کشد. این رمان روایتگر زندگی پیچیدۀ تاج‌الملوک، بانوی سالخوردۀ عراقی است که در بستر تحولات تاریخی و اجتماعی تجربه‌های هویتی گوناگونی را از سر می‌گذراند. این اثر زمینه‌ای مناسب برای تحلیل چگونگی رویارویی افراد با محیط‌های چالش‌برانگیز فراهم می‌آورد. کارن هورنای، روان‌شناس برجسته، بر کنش‌ها و ارتباط فرد با جامعه تمرکز دارد. رویکرد او تأکید می‌کند که افراد در مواجهه با از دست ‌دادن امنیت روحی و روانی خویش، برای محافظت از خود، گرایش‌های روان‌رنجور را بروز می‌دهند. نظریۀ هورنای اضطراب اساسی را محور اصلی شکل‌گیری شخصیت می‌داند. این اضطراب که از تجربیات نامطلوب کودکی و محیط خصمانه سرچشمه می‌گیرد، افراد را به‌سمت توسعۀ راهبردهای دفاعی روان‌رنجورانه سوق می‌دهد. این راهبردها شامل سه گرایش اصلی «حرکت به‌سوی مردم» (انطباق)، «حرکت علیه مردم» (پرخاشگری) و «حرکت به‌دور از مردم» (جدایی) است. مفاهیمی همچون «خود ایدئال» (تصور غیرواقعی از خود) و «خود واقعی» (هستۀ اصیل فرد) و «استبداد بایدها» نیز به تبیین رفتارهای روان‌رنجورانه کمک می‌کنند. این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش است که شخصیت‌های رمان النبیذة، برای بقا در دنیایی خصمانه، چگونه راهبردهای دفاعی روان‌شناختی را به‌ کار می‌گیرند و توسعه می‌دهند و چه تأثیری بر «خود واقعی» آنان می‌گذارد. انتخاب این رمان مهم است؛ زیرا توصیف آن از «دنیایی خصمانه» مستقیماً با فرض بنیادین هورنای مبنی بر ریشه‌ گرفتن اضطراب اساسی از «محیط خصمانه» همسو است. اهمیت پژوهش در آن است که تحلیل شخصیت‌ها از منظر نظریۀ هورنای درک عمیق‌تری از انگیزه‌ها و تعارضات آن‌ها فراهم می‌آورد و فرصتی برای کاوش عمیق‌تر در روان انسان و روشن شدن چگونگی حرکت او بین سه گرایش روان‌رنجورانه فراهم می‌سازد. روش‌شناسی: پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده است. این رویکرد شامل بررسی دقیق روایت و شخصیت‌های رمان النبیذة و سپس بررسی رفتارهای معنادار آن‌ها بر اساس نظریۀ هورنای است. تمرکز اصلی پژوهش بر مفاهیمی همچون شناسایی اضطراب اساسی، تجلی سه گرایش روان‌رنجورانه، شکل‌گیری «خود ایدئال»، سرکوب «خود واقعی» و تأثیر «استبداد بایدها» در رفتارها و انگیزه‌های شخصیت‌ها و بررسی زندگی‌های چندگانه و تجربیات تاج‌الملوک و سایر شخصیت‌های تأثیرگذار در بستر تحولات تاریخی و اجتماعی است. بحث و تحلیل: تحلیل شخصیت‌ها در رمان النبیذة، بر اساس نظریۀ کارن هورنای، لایه‌های عمیقی از پویایی‌های روان‌شناختی آن‌ها را آشکار می‌سازد. در این رمان، مفاهیم اصلی هورنای شامل اضطراب بنیادی (احساس انزوا و درماندگی در دنیایی خصمانه)، سه گرایش روان‌رنجورانه (حرکت به‌سوی مردم برای جلب محبت، حرکت علیه مردم برای قدرت‌طلبی و حرکت به‌دور از مردم برای استقلال)، «خود ایدئال» (تصویری غیرواقعی از خود)، «خود واقعی» (هستۀ اصیل فرد) و «استبداد بایدها» (فشارهای درونی) به‌روشنی مشاهده می‌شود. شخصیت‌های رمان، در واکنش به تجربیات آسیب‌زای کودکی و محیط‌های اجتماعی ـ سیاسی دشوار، راهبردهای دفاعی پیچیده‌ای را برای بقا به کار می‌برند. این راهبردها اغلب شامل ترکیبی سیال از گرایش‌های روان‌رنجورانه است که به آن‌ها امکان می‌دهد در شرایط ناپایدار دوام بیاورند. بااین‌حال، این سازگاری‌ها به‌طور معمول به قیمت پنهان ماندن اضطراب اساسی عمیق و دور شدن از «خود واقعی» تمام می‌شود و آن‌ها را در چرخه‌ای از نیاز به تأیید خارجی و فشارهای درونی گرفتار می‌سازد. رمان طیف گسترده‌ای از این رفتارها را به تصویر می‌کشد؛ از پرخاشگری آشکار و تلاش برای سلطه تا جست‌وجوی حمایت از چهره‌های قدرتمند و حفظ فاصلۀ عاطفی. در مقابل این الگوهای دفاعی، برخی روابط در داستانْ نمادی از ارتباط اصیل و امکان دستیابی به «خود واقعی» را ارائه می‌دهند که راهی برای رهایی از این چرخه‌های روان‌رنجورانه است. دستاوردها: تحلیل شخصیت‌های رمان النبیذة از دیدگاه هورنای نشان می‌دهد که اضطراب اساسی، که ریشه در تجربه‌های تلخ کودکی و فضای پرتنش رشد دارد، عامل اصلی شکل‌گیری و جهت‌دهی به گرایش‌های روان‌رنجورانۀ آن‌هاست. این پژوهش آشکار می‌سازد که شخصیت‌ها، برای مقابله با این اضطراب، چگونه سازگاری‌های پیچیده‌ای را توسعه می‌دهند که اغلب شامل ترکیبی سیال از گرایش‌های «حرکت علیه مردم»، «حرکت به‌سوی مردم» و «حرکت به‌دور از مردم» است. این انعطاف‌پذیری، با اینکه به آن‌ها امکان بقا و موفقیت در محیط‌های ناپایدار را می‌دهد، درنهایت مانع یکپارچگی کامل «خود واقعی»شان می‌شود و آن‌ها را در چرخه‌ای از «استبداد بایدها» و نیاز به تأیید خارجی به دام می‌اندازد. نوشتار پیش رو نشان می‌دهد که محیط‌های پیرامونی و روابط بین‌فردی نقش مهمی در شکل‌گیری و توسعۀ این گرایش‌های روان‌رنجورانه در شخصیت‌ها ایفا می‌کنند. همچنین، وجود ارتباطات اصیل در داستان تضادی با الگوهای روان‌رنجورانه ایجاد می‌کند و مسیری بالقوه برای رهایی و خودشکوفایی فراهم می‌سازد. به‌طور کلی، رمان النبیذة، بر اساس نظریۀ هورنای، به‌عنوان مطالعۀ موردی غنی از چگونگی تأثیر متقابل شرایط فرهنگی ـ اجتماعی (مانند جنگ و استبداد) و پویایی‌های بین‌فردی در شکل‌گیری شخصیت و بروز روان‌رنجوری عمل می‌کند. این تحلیل نشان می‌دهد که چگونه شخصیت‌ها، برای بقا در دنیایی خصمانه، راهبردهای دفاعی پیچیده‌ای را توسعه می‌دهند؛ اما این دفاع‌ها اغلب به قیمت ازخودبیگانگی و سرکوب «خود واقعی» تمام می‌شود. بااین‌حال، این پژوهش پیام پنهان اما قدرتمندی از امید را نیز منتقل می‌سازد و باور هورنای به توانایی ذاتی انسان برای رشد و خودشکوفایی را حتی پس از زخم‌های عمیق روان‌شناختی تأیید می‌کند.

https://jalc.sbu.ac.ir/article_107025_34b9bf9c10c041d394f139ac7e074584.pdf