دانشگاه شهید بهشتی پژوهشنامهٔ نقد ادب عربی 2588-6835 1 1 2011 02 20 بررسی و نقد ساختار و محتوای شعر سپید عربی 98180 FA عبدالعلی فیض الله زاده استادیار دانشگاه شهید بهشتی علی عدالتی نسب دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 05 13 ادبیات عربی با سابقة درخشان و کهن خود نماد فرهنگ عظیمی است که در تعامل با سایر ملل، بر آن‌ها تأثیر گذاشته و از آن‌ها تأثیر پذیرفته‌است. شعر عربی با تأثیرپذیری از غرب و بر اساس سنت تطور، فراز و نشیب‌های زیادی به خود دید و مراحل مختلفی را طی نمود. این امر باعث خروج از سبک سنتی سرودن شعر و طغیان علیه دو عنصر اساسی شعر کلاسیک یعنی وزن و قافیه شد. قصیدة عروضی خلیل پس از طی مسیری طولانی به شعر نو متصل شد که نخستین جرقه‌های آن با موشحات زده‌شد و بعد از آن شعر آزاد و نهایتاً شعر سپید، نماد کامل عصیان و تمرد از سبک شعری قدیم با کنار گذاشتن وزن‌، قافیه و موسیقی خارجی و پناه بردن به موسیقی درونی شکل گرفت. این قصیده دارای فقراتی کوتاه و عاری از وزن و قافیه و موسیقی خارجی است و دو عنصر اصلی آن نبر(تن صدا) و ایقاع (آهنگ) است. شعر سپید از لحاظ میزان تأثیرپذیری از غرب و میزان تأثیر آن بر عرصة ادبیات عرب در دو حوزة شعر و نثر، و بررسی وجوه اختلاف آن با سایر گونه‌های شعری جدید حائز اهمیت است. در این پژوهش شعر سپید از لحاظ شکل، ساختار و محتوا با تکیه بر اشعار شاعران این گونة شعری بررسی می‌شود، وجوه اختلاف آن با شعر قدیم و گونه‌های شعری جدید و نقدهایی که بر آن وارد می شود، نیز بیان می‌گردد. https://jalc.sbu.ac.ir/article_98180_e7fd6b70586d896f6a95ad7c672bd9f4.pdf