دانشگاه شهید بهشتی پژوهشنامهٔ نقد ادب عربی 2588-6835 7 2 2017 06 22 Influence of The Context of Ibn-e Arandas’Riyadh Verse From The Quran Based on Intertextual Theory تاثیر پذیری مضمونی رائیه ابن عرندس از قرآن با تکیه بر نظریه بینامتنی 68 96 98286 FA محمد ابراهیم خلیفه شوشتری استاد گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه شهید بهشتی علی شیخ الرئیس دانشجوی دکتری - عضو هیات علمی Journal Article 2017 11 11  Contradiction or intertextuality is one of the most commonly used terms in the field of research and studies in language and literature. According to this theory, no text is independent and each text is a combination of various texts that consciously or unconsciously exploit each other's literary and intellectual sources. Meanwhile, the Holy Quran is the most valuable and influential piece of poetry and literature used by its poets. Ibn-e Arandas Helli is a poet and literary of the ninth century AH. He was delighted and inspired by Quran and the family of revelation and his poems are full of verses and Quranic themes and its noble notions, especially his famous glowing ode, which is in the praise of Abu Abdullah Al-Hussein (PBUH). The present research is descriptive-analytic and therefore, after presenting theoretical discussions, the intertextuality operations of this poem with the word of revelation have been analyzed. The findings of this study indicate that this impact was more of a negative and partial negation تناص یا بینامتنی یکی از اصطلاحات مطرح و رایج در حوزه پژوهش‌ها و مطالعات زبان و ادبیات است. برطبق این نظریه هیچ متنی مستقل نیست و هر متن، ترکیبی است از متون گوناگون که آگاهانه یا ناخودآگاه از سرچشمه‌های ادبی و فکری یکدیگر بهره جسته‌اند. در این میان قرآن کریم ارزشمندترین و تأثیرگذارترین اثری است که شاعران و ادیبان در آثار خود از آن استفاده نموده‌اند. إبن عرندس حلّی از شاعران و ادیبان قرن نهم هجری است. وی دلباخته و شیفته کلام‌الله و خاندان وحی بوده و اشعارش مشحون است از آیات و مضامین قرآنی و مفاهیم والای آن، به‌خصوص قصیده رائیّه معروفش که در رثاء حضرت أباعبدالله الحسین (علیه‌السّلام) می‌باشد. در این مقاله سعی گردیده است بینامتنی مضمونی در رائیّه این شاعر با قرآن کریم مورد توجّه قرار گیرد. پژوهش حاضر به روش توصیفی - تحلیلی است، بنابراین پس از ارائه مباحث نظری، عملیات بینامتنی این قصیده با کلام وحی تحلیل و بررسی شده است. یافته‌های این پژوهش حکایت از آن دارد که این تأثیرپذیری بیشتر به صورت نفی متوازی (إمتصاص) و در مواردی هم نفی کلّی (حوار) بوده است . https://jalc.sbu.ac.ir/article_98286_1e8e6efa5a7345a9a4e4c15b28519883.pdf