دانشگاه شهید بهشتی پژوهشنامهٔ نقد ادب عربی 2588-6835 9 17 2018 03 21 The Study of Functions of Different Types of Paradox in Ahmed Matar's Poetry تبیین مفهوم متناقض‌نما و کارکرد آن در تعابیر شعری احمد مطر 213 247 98308 FA بهنام فارسی دانشگاه یزد علی بیانلو دانشگاه یزد Journal Article 2018 03 02 Paradox is an artistic device which has been considered by critics as a highlighting factor and a defamiliarizing tool in literary texts. In contemporary literature, this device has been regarded as one of the most important features of contemporary poetry and several functions and uses are attributed to it. The present study tries to expose the functions of paradox in Ahmed Matar's poetry by employing a descriptive-analytic method and to figure out the reasons why he has used this mode of expression. After analyzing this poet's poems, it was concluded that paradox is the most important stylistic feature of Ahmed Matar's poetry and that he has used two types of paradoxes: mixed paradox and semantic paradox. This technique was used in his poetry in order to clarify some political, social concepts, freedom and essential concepts and by using a derisive language and in a joking manner at the service of purposes such cases as mockery of Arab rulers and denigration of Arab society for accepting cruelty and tyranny. متناقض­نما شگردی هنریست که به عنوان یکی از مؤلفه­های برجسته­سازی و آشنایی­زدایی در متون ادبی مورد توجه ناقدان قرار گرفته است. این فن در ادبیات جدید به عنوان یکی از مهمترین ویژگی­های شعر معاصر به شمار آمده و برای آن انواع، کارکردها و مقاصد خاصی در نظر گرفته شده است. این پژوهش می­کوشد تا با تکیه بر روش توصیفی – تحلیلی، کارکرد متناقض­نما و انواع آن را در شعر احمد مطر کاویده و به این مساله پاسخ دهد که وی برای بیان چه اغراضی از این شیوه بیانی استفاده کرده است. نتیجه پژوهش حاکی از این است که متناقض­نما مهمترین ویژگی اسلوبی شعر احمد مطر به شمار می­رود که شاعر آن را در دو گونه متناقض­نمای ترکیبی و متناقض­نمای معنایی به کار برده است. کارکرد این شگرد در شعر او در جهت تبیین برخی مفاهیم سیاسی، اجتماعی، آزادگی و مفاهیم ذاتی به کار گرفته شده و با استفاده از زبان تمسخر و تهکم و به شکلی طنزگونه در راستای بیان برخی اغراض مثل، تمسخر حکام و سردمداران عرب و سرزنش جامعه عربی به خاطر پذیرفتن ظلم و ستم به کار بسته شده است. https://jalc.sbu.ac.ir/article_98308_9cefd28595d153dd7398bcd89d7eafc7.pdf