قرآن کریم (۱۳۹۵)، ترجمه حسین انصاریان، چاپ اول، قم: نشر احسان.
احمدی، بابک (۱۳۸۹)، ساختار و تأویل متن، چاپ دوازدهم، تهران، نشر مرکز
التلاوی، محمد نجیب (۲۰۰۰)، وجهة النظر فی روایات الأصوات، الطبعة ؟، دمشق: اتحـاد الکتـاب العرب.
الرجبی، جهاد (۲۰۰۳)، رحیل، الطبعة الأولی، أردن: جهینة للنشر و التوزیع.
السکافی، نجلاء(۲۰۲۲)، جهاد الرجبی، صوت یاسمین شام و رصاص فلسطین، https://bnfsj.net/p/889.
باختین، میخاییل (۱۳۹۷)، پرسشهای بوطیقای داستایفسکی، ترجمه سعید صلحجو، چاپ دوم، تهران: نیلوفر.
بینیاز، فتح الله (۱۳۹۴)، درآمدی بر داستان نویسی و روایت شناسی، چاپ ششم، تهران: نشر افراز.
تودوروف، تزوتان (۱۳۹۶)، منطق گفت وگویی میخائیل باختین، ترجمه داریـوش کریمـی، چاپ چهارم، تهران: مرکز.
حاجیزاده، مهین، سمیه حیدری(۱۳۹۸)، بررسی رمان «میرامار» نجیب محفوظ بر اساس نظریه چندصدایی باختین، دوفصلنامه جستارهای ادب عربی، 1، 116-95.
حسینی رضایی، حمیده (1394)، بررسی تطبیقی چندصدایی در نثر «احمد محمود» و «جبران خلیل جبران»، به راهنمایی داوود اسپرهم، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی.
شمیسا، سیروس (۱۳۸۸)، نقد ادبی، چاپ سوم، تهران: فردوسی.
محمدی، ماهروزه (۱۳۸۹)، بررسی چندصدایی در آثار مولانا بر اساس آراء میخائیل باختین، به راهنمایی مسعود روحانی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران.
مکاریک، ایرناریما (۱۳۸۵)، دانشنامه نظریههای ادبی معاصر، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، چاپ دوم، تهران: آگاه.
میرصادقی، جمال (۱۳۸۴)، عناصر داستان، چاپ دهم، تهران: سخن.
نامورمطلق، بهمن (۱۳۸۷)، باختین و گفتگومندی و چندصدایی مطالعه پیشاباختینی، پژوهشنامۀ علوم انسانی، 414-397.
نجم، محمد یوسف، بی تا، فن القصة، الطبعة السابعة، بیروت: دارالثقافة.
نظری، علیرضا، ساناز کندری (۱۴۰۰)، کارکرد گفتگو در اشعار مقاومت محمود درویش بر مبنای نظریه گفتگومندی باختین (مورد پژوهشی شعر «جندیّ یحلم بالزنابق البیضاء) ، مجله ادب عربی، 13، 127-145.
نوبخت، محسن (۱۳۹۱)، چندصدایی و چندشخصیتی در رمان پسامدرن ایران با نگاهی به رمان اسفار کاتبان از ابوتراب خسروی، دوفصلنامه زبانشناخت، 3، 120-85 .
و.زیما، پیر، 1392، روشهای تجربی و دیالکتیکی در جامعهشناسی ادبیات (درآمدی بر جامعه شناسی ادبیات)، ترجمه محمدجعفر پوینده، چاپ سوم، تهران: نقش جهان مهر.
