بررسی و نقد مؤلفه های سبکی در "قصیده بائیه" شریف رضی

Document Type : علمی - پژوهشی

Author

phD student of Arabic language and literature At Hakim sabzevari

10.29252/jalc.2021.205515.0

Abstract

سبک‌‌شناسی به عنوان جدیدترین شیوه نقد و تحلیل متون از کارآمدی قابل توجّهی برخودار است. این شیوه نه فقط در نقد جدید بلکه در نقد قدیم هم توسط ناقدان سرشناسی چون جاحظ و أبوهلال عسکری، عبدالقاهر جرجانی و دیگران مطرح و معیارها و عناصر آن کشف و بررسی شده است. این پژوهش قصد دارد تا به تحلیل قصیده بائیه شریف رضی، که قصیده‌ای کلاسیک و محکم بر پایه اصول شعری دوره جاهلی است بر پایه مؤلفه‌های سبکی مشهور که در نقد قدیم و نقد جدید (از قبیل، مطلع و مقطع، صور خیال، عنصر عاطفه و...) مطرح بوده را مورد مطالعه قرار دهد. شاعر در این قصیده‌ی غرّا با سبک و اسلوبی جزیل و حماسی، به حسب و نسب خود فخر ورزیده است و معانی متعالی و نابی به کار برده است. قصیده‌ی مورد نظر از معانی بلند و از انسجامی محکم برخوردار است، کما این‌که ویژگی‌های بلاغی، واژگانی و آوایی قصیده در پی انتقال مضمون فخر و خودستایی است و هارمونی زیبایی میان محتوا و عناصر ساختاری قصیده برخوردار است. روش نقد در این مقاله روش توصیفی تحلیلی است که در پی کشف و بررسی مهم‌ترین عناصر و ویژگی‌های سبکی قصیده است.

Keywords


Volume 10, Issue 20
July 2020
Pages 175-194
  • Receive Date: 30 July 2019
  • Revise Date: 22 December 2021
  • Accept Date: 01 March 2021
  • First Publish Date: 01 March 2021