Comparative analysis of succession of genitives between Arabic and Persian

Document Type : علمی - پژوهشی

Authors

Persian Gulf University

Abstract

Comparative analysis of succession of genitives between Arabic and Persian

succession of genitives means mentioned consecutive words. Some Arabic rhetoricians have mentioned it causes disruption and some other rhetoricians believes it causes the elegant in the text. But today, in Persian literature, there is aesthetic theory to succession of genitives, and it makes the text beauty. This article tries to determine the reasons defferent views Arabic rhetoricians with persian rhetoricians about succession of genitives, using rhetorical- comparative method, and determining differences and similarities of its in both languages.
Grammatical features in Arabic and Persian are not the same, so it is affective in disruption Or beauty.
Obvious difference in succession of genitives in Arabic compared with Persian, repeat of kasreh and its musical. Also diversity consecutive words in Persian language more than Arabic language, for example, detached pronoun for firs person and demonstratives can be seen among the evidences of Persian succession of genitives, but we cant find them in Arabic succession of genitives, so it(succession of genitives) seams more applications in Persian.

Keywords


  1. ابن عربشاه، ابراهیم بن محمد. (لا تا). الأطول: شرح تلخیص مفتاح العلوم. تحقیق عبد الحمید هنداوی. الطبعه الأولی. بیروت: دار الکتب العلمیه. الجزء الأول.
  2. احمدی گیوی، حسن و انوری، حسن. (1377ش). دستور زبان فارسی. چاپ بیستم. تهران: فاطمی.
  3. اخوان ثالث، مهدی. (1393ش). شعر زمان ما(2). با مقدمة محمد حقوقی. چاپ شانزدهم. تهران: انتشارات نگاه.
  4. ارژنگ، غلامرضا. (1370ش). گزیدة زبان وادب فارسی. چاپ اول. تهران: انتشارات آزمایشی متون درسی.
  5. برکات، ابراهیم ابراهیم. (لا تا) النحو العربی. الطبعه الأولی. القاهره: دار النشر للجامعات. الجزء الرابع.
  6. بهزادی اندوهجردی، حسین. (1373ش). سیری در بدیع، چاپ اول. تهران: نشر صدوق.
  7. التفتازانی، سعد الدین.(1387ش).المطول. تصحیح احمد عزو عنایه. الطبعه الأولی. طهران: دار الکوخ.
  8. تقوی، نصر الله. (1363ش). هنجار گفتار در فن معانی و بیان و بدیع فارسی. چاپ دوم. اصفهان: فرهنگسرای اصفهان.
  9. جامی، عبد الرحمن. (لا تا). شرح ملا جامی علی متن الکافیه فی النحو. لا طبعه. بیروت: دار إحیاء التراث العربی. الجزء الدول.
  10. الجرجانی، عبد القاهر. (1992م). دلائل الإعجاز. علّق علیه محمود محمد شاکر. الطبعه الثالثه. القاهره ـ جده: مطبعه المدنی ـ مکتبه الخانجی.
  11. حافظ، خواجه شمس الدین محمد. (1386ش). دیوان. چاپ نهم. تهران: انتشارات جیحون.
  12. حسن، عباس. (1428ق). النحو الوافی. الطبعه الأولی. بیروت: مکتبه المحمدی. الجزء الثالث.
  13. رجایی، محمد خلیل. (1379ش). معالم البلاغه در علم معانی و بیان و بدیع. چاپ پنجم. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز.
  14. السبکی، علی بن عبد الکافی. (لا تا). عروس الأفراح فی شرح تلخیص المفتاح. تحقیق عبد الحمید هنداوی. بیروت: المکتبه العصریه.
  15. سعدی، مشرف الدین. (1372ش).گلستان. با مقدمة سید محمد دبیر سیاقی. چاپ اول. تهران: پیام محراب.
  16. شمیسا، سیروس. (1386ش). معانی. چاپ اول. تهران: نشر میترا.
  17. ....، ..... . (1375ش). نگاهی تازه به بدیع. چاپ هشتم. تهران: انتشارات فردوس.
  18. طالقانی، سید کمال. (1359ش). اصول دستور زبان فارسی. چاپ پانزدهم. اصفهان: موسسة انتشارات مشعل.
  19. عاشور، سمیره عبد السلام. (لا تا). الإضافه بین العربیه والفارسیه. لا طبعه. ؟. www.kotobarabia.com
  20. العباسی، عبد الرحیم. (1432ق). معاهد التنصیص. حقّقه عبد المجید آل عبد الله. ط الأولی. بیروت: عالم الکتب. المجلد الأول.
  21. عجمی، حسین. (1373ش). آموزش دستور زبان. چاپ اول. ؟: انتشارات کوثر.
  22. عضیمه، محمّد عبد الخالق. (لا تا). دراسات لأسلوب القرآن الکریم. لا طبعه. القاهره: دار الحدیث. الجزء الرابع.
  23. قریب، عبد العظیم و دیگران. (1380ش). دستور زبان فارسی (پنج استاد). چاپ دوم. تهران: موسسة نشر جهان دانش.
  24. القزوینی، الخطیب. (1413ق). الإیضاح فی علوم البلاغه. شرح و تعلیق محمد عبد المنعم خفاجی. الطبعه الثالثه. مصر: المکتبه الأزهریه للتراث. الجزء الأول.
  25. المتنبی، احمد بن حسین. (1403 ق). الدیوان. لا طبعه. بیروت: دار بیروت.
  26. محمدی بامیانی، غلامعلی. (لا تا). دروس فی البلاغه: شرح مختصر المعانی للتفتازانی. لا طبعه. بیروت: موسسه البلاغه. الجزء الرابع.
  27. مدرس أفغانی، محمد علی. (1362ش). المدرس الأفضل فیما یرمز و یشار إلیه فی المطول. الطبعه الأولی. قم: دار الکتاب. الجزء الأول.
  28. مشکوه الدینی، مهدی. (1381ش). دستور زبان فارسی بر پایة نظریة گشتاری. چاپ دوم. مشهد: انتشارات دانشگاه مشهد.
  29. هاشمی خراسانی، ابو معین حمید الدین حجت. (1370ش).مفصّل شرح مطول. چاپ اول. قم: نشر حاذق.
  30. همایی، جلال الدین. (1386ش). فنون بلاغت و صناعات ادبی. چاپ بیست و هفتم. تهران: نشر هما.
  31. مقاله‌ها
  32. شفیعی کدکنی، محمد رضا. (1352ش). مقالة «مقدمه ای کوتاه بر مباحث طویل بلاغت». مجلة خرد و کوشش. شماره11و 12، صفحة 47ـ 77.
Volume 8, Issue 1 - Serial Number 1
November 2018
Pages 215-238
  • Receive Date: 07 November 2016
  • Revise Date: 29 March 2023
  • Accept Date: 31 December 2020
  • First Publish Date: 31 December 2020