زن عرب، به‌خصوص زن فلسطینی، را نویسندگان و ادیبان با رویکردهای فکری متفاوت نگریسته‌اند و بخش عظیمی از آثار ادبی (شعر و نثر) خود را به زنان اختصاص داده‌اند. قشری که از حوادث جامعه تأثیر بسیار پذیرفته و نیز بر آن تأثیر گذاشته است. داستان‌نویس فلسطینی به ارتباط زن عربی- فلسطینی با جامعه، وطن و فعالیت‌های سیاسی بسیار آگاه است؛ به این اعتبار که زن در روند جنبش‌های آزادی‌بخش و ساخت جامعه، نیرویی مؤثر و کارآمد به حساب می‌آید. پس از انقلاب 1965، بسیاری از قیدوبندهای اجتماعی زنان شکسته و راه برای مشارکت آن‌ها در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و نظامی باز شد و، بدین طریق، شاهد پیشرفتی چشمگیر در وضعیت اجتماعی و سیاسی زنان بودیم. چون جنسیت داستان‌نویسان در نوع تفکر، نگرش و پرداختنشان به مسائل زنان تأثیرگذار است، یک داستان‌نویس‌ مرد، غسان کنفانی، و یک داستان-نویس زن، سحر خلیفه، را انتخاب کردیم تا تفاوت دیدگاه داستان‌نویسان مرد و زن را درزمینة تصویر زن و رابطة او با وطن و جامعه بررسی کنیم. نگارندگان در این پژوهش کوشیده‌اند ازخلال بررسی آثار و اندیشه‌های دو نویسندة فلسطینی، تصویری واقعی از زن عربی- فلسطینی و جایگاه و نقش اجتماعی او ارائه دهند.