کارکرد نحوی مصدر و مفعول‌پذیری مصدر در زبان عربی

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیت عربی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کاشان

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، شهید بهشتی

10.29252/jalc.2022.101979

چکیده

مصدر به عنوان یکی از اقسام شبه فعل، اسمی است که بر انجام کار یا رویداد حالت بدون اقتران به زمان دلالت می‌کند. مصدر مانند فعلش عمل می‌کند؛ اگر از فعل لازم باشد، تنها فاعل دارد و غالباً بدان اضافه می‌شود؛ اگر از فعل متعدی باشد، فاعلش را لفظاً مجرور و مفعولش را منصوب می‌کند. مفعول‌پذیری مصدر متعدی حالات و احکام متعددی داد که آگاهی از آن، خواننده را در دریافت و فهم معنای دقیق عبارت یاری می‌رساند. یکی از مباحث مهم و در عین حال پر چالش در این خصوص، مقولۀ مفعول‌پذیری مصدر در دو حالت بی‌واسطه و با واسطه است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی به دنبال تبیین نقش‌های دستوری گوناگون و کارکرد معنوی مصدر است تا خواننده نیک دریابد که عمل کردن مصدر در مفعول تنها منحصر در حالت نصبی نیست، بلکه گسترۀ عمل مصدر فراتر از حالت نصبی، شامل مفعول‌های مجرور به حرف جر نیز می‌شود. نحو سنتی به علت اعراب‌گرایی و جزئی‌نگری، این نوع از مفعول‌ها را بیگانه از مصدر دانسته و بابی دیگر برای آن گشوده است. حال آنکه نتیجۀ این پژوهش نشان می‌دهد مفعول‌پذیری مصدر به اقتضای معنی و حالت مصدر متفاوت است. گاه مستقیم و بی‌واسطه مفعول خود را منصوب و گاهی هم تحت شرایطی که مصدر را از مفعول جدا می‌کند، حرف جر به عنوان حلقۀ وصل، بین عامل (مصدر) و معمول (مجرور) نقش‌آفرینی می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The grammatical role of the infinitive and its transposition into the passive in the Arabic language

نویسندگان [English]

  • Ehsan Esmaeili Taheri 1
  • Abolfazl Rezaei 2
1 Assistant Professor of Arabic Language and Literature, Kashan University
2 Associate Professor of Arabic Language and Literature, Shahid Beheshti University
چکیده [English]

Infinitive, as one of the types of quasi-verbs, is a noun that refers to doing something or occurring a state without a conjugation to time. The infinitive acts like its verb it is derived from: if it is derived from an intransitive verb, it will have only the subject and often is added to it. But if it is derived from a transitive verb, it verbally will make its subject take the Jar marks((ـًـــَـ and become Majroor; and it also make the object take the Nasb marks ((ــٍـــِـ become Mansoob. The acceptance of the object by the transitive infinitive has several states and rulings; the knowledge of which helps the reader to understand the exact meaning of the phrase. One of the important and at the same time challenging topics of this field is the category of acceptance of the object by the infinitive in both direct and indirect modes. This study is to express the various grammatical roles and spiritual functioning of infinitive through descriptive-analytic method, for the readers better understand that infinitive’s effect on the object is not only in the form of Nasb, i.e. ( (ــٍـــ;rather, its scope is far more than that, encompassing the Majroor objects as well, which due to Jarr words take the Majroor marks i.e. ((ـًـــَـ . Though the classic Nahv (Arabs grammar) due to its attention towards E'arab(Sounds) and detailism does know these group of the objects as alien infinitives and has opened another chapter for them.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Infinitive’s Act
  • Acceptance of the Object by the Infinitive
  • Direct Object
  • Indirect Object
  • Mansoob Object
  • Majroor Object